Uit een onderzoek van Materialise, een internationaal kopstuk in 3D-printoplossingen, blijkt dat bedrijven wel bekend zijn met de voordelen van 3D-printen, maar dat zij toch voor flinke uitdagingen staan wanneer ze de technologie in willen voeren en opschalen naar massaproductie.
Volgens het onderzoek is het concept 3D-printen inmiddels al wel dusdanig erkend als succesvolle manier om producten te maken. Waar bedrijven in het verleden nog moesten worden overtuigd van de vaardigheid en het vermogen van een 3D-printer, is het nu de vraag hoe dit op grote schaal kan worden toegepast. In de praktijk blijkt het tekort aan gekwalificeerde werknemers en de expertise om 3D-printen te kunnen integreren, toch nog te groot.
Bedrijven kijken opnieuw naar hun productiestrategieën en geven meer prioriteit aan lokale productie omdat de toeleveringsketen al jaren verstoord is, aldus Fried Vancraen, CEO van Materialise. “De afgelopen tijd waren er veel problemen in de productie en levering van producten, waardoor bedrijven zijn gaan nadenken over hun productiestrategieën. Het liefst willen ze nu meer dichtbij huis gaan produceren. Ook overheden zijn zich bewust van deze problemen en willen investeren in nieuwe productietechnologieën, zoals 3D-printen. Hierdoor kunnen bedrijven flexibeler worden en besparen ze tijd en geld. Maar om dit te kunnen doen, moeten bedrijven wel eerst investeren in opleiding en personeelsontwikkeling en op zoek naar nieuwe manieren van werken en makkelijker te gebruiken software en hardware.”
Waar zit het knelpunt?
Bedrijven in Duitsland, Japan en de Verenigde Staten zien 3D-printing als een belangrijke trend die van invloed is op hun productielijnen en productie, samen met digitalisering en AI/robotica. 3D-printing wordt steeds vaker gebruikt om werkelijke eindproducten te produceren, in plaats van alleen prototypes. Onderzoek toont echter aan dat er aanzienlijke verschillen bestaan per land. In de VS gebruikt 60% van de respondenten 3D-printing voor de productie van eindproducten, terwijl dit in Duitsland 43% is en in Japan slechts 36%.
Als Japan zo voorzichtig blijft om 3D-printing te gebruiken voor de productie van eindproducten, loopt het land risico op een achterstand ten opzichte van andere productiecentra; zij die digitale productietechnologieën wel omarmen als onderdeel van hun strategie om hun productiecapaciteit te moderniseren.
Gebruikers van 3D-printtechniek merken dat deze technologie veel voordelen biedt, waaronder snellere productie, goedkopere prototypes, minder afhankelijkheid van toeleveringsketens en de mogelijkheid om eindonderdelen in grote aantallen aan te passen. Maar bijna alle bedrijven (98%) ervaren ook uitdagingen en obstakels bij de invoering van 3D-printen. Hoewel ze overtuigd zijn van de zakelijke waarde van 3D-printen, hebben ze moeite om de technologie te implementeren en op te schalen. Dit duidt op een belangrijke verschuiving in het gesprek van “waarom” we 3D-printen moeten gebruiken naar “hoe” we dit kunnen doen.
Voor bedrijven die 3D-printing hebben geïmplementeerd of overwogen, is het werven van deskundige werknemers de grootste uitdaging (36%). Het ontbreekt vaak aan ervaring en kennis binnen het bedrijf (33%). Andere uitdagingen zijn het tempo van 3D-printen voor grootschalige productie (23%) en het integreren van 3D-printen met bestaande productietechnologieën (20%). Ook de kosten zijn een uitdaging, zowel de operationele kosten (25%) als de kosten van de apparatuur zelf (25%).
Voorzichtig optimistisch?
Toch blijkt uit het onderzoek dat meer bedrijven gebruik maken van 3D-printtechnologie, ondanks de uitdagingen die ermee gepaard gaan. Bedrijven die al gebruik maken van 3D-printen, geven er veel geld aan uit (78%) en krijgen hiervoor financiële steun van het management (78%). Ook geven zij aan dat zij het gebruik van de technologie in de komende 12 maanden aanzienlijk zullen verhogen. Bijna de helft (46%) van de gebruikers verwacht zelfs een verdubbeling van het gebruik. In de komende 5 jaar zullen de meeste bedrijven hun inspanningen richten op het ontwikkelen van interne 3D-printmogelijkheden (71%) in plaats van uitbestede 3D-printproductie (8%).